Kontrola masy ciała

Wskaźnik masy ciała (BMI) służy do oceny masy ciała w stosunku do wzrostu. BMI oblicza się, dzieląc masę ciała wyrażoną w kilogramach przez wzrost podniesiony do kwadratu i wyrażony w metrach (kg/m²). Jeśli uzyskany wynik jest większy niż 25 kg/m², oznacza nadwagę; powyżej 30 – otyłość, a powyżej 35 – poważną otyłość. Nadwaga jest wynikiem przyswajania większej ilości energii w stosunku do energii wydatkowanej. Wykazano, że nawet umiarkowana aktywność fizyczna podejmowana przez 30 minut dziennie poprawia wrażliwość na insulinę, co przyczynia się do utraty wagi.

Brytyjskie badania wykazały, że kobiety z cukrzycą miały nadwagę jako nastolatki,
a zarówno kobiety, jak i mężczyźni mieli nadwagę w okresie wczesnej dorosłości. Około 30% młodych kobiet (ale żaden z młodych mężczyzn) aplikowało sobie mniej insuliny niż przepisana im dawka w nadziei, że pomoże im to zrzucić zbędne kilogramy. Według badania przeprowadzonego w Szwecji dziewczęta z cukrzycą ważą przeciętnie 6,5 kg więcej niż ich koleżanki bez cukrzycy. W wieku od 18 do 22 lat ich waga się nie zmieniała, ale poziom HbA1c poprawiał się i znacznie ograniczana była dzienna dawka insuliny.